Konu: Akşam işten gelip, kornişe perde takmak

[(Gizli Üye)]

Evet arkadaşlar, başlığın kendisi bile insanın sinirini bozmaya yeter de artar, öyle lanet birşeydir.

Geçen gün akşam, işten eve gelip kanepeye uzanarak tv keyfi yapma hayalleri kurarken, bizim hatun beni kapıda elinde koca bir tül perde yumağıyla karşıladı. Yüzündeki muzur gülüşüne bakarak, bu akşamın pek keyifli geçmeyeceğini tahmin etmem zor olmadı tabii.
Neyse içeri girdim üzerimi değiştirdim falan derken bizim hatun seslendi :

-hayatım bugün perdeleri yıkadım, şunları taksana bir zahmet
-yaa beni mi bekledin bunun için, akşama kadar taksaydın ya kendin
-hayatım benim kolum yetişmiyor, bir de çok boynum ağrıyor takarken

Neyse, içimden biraz mırıldandıktan sonra, merdiveni camın kenarına getirdim. Hatun perdeyi kucağıma tutuşturdu "hayatım sen tak, ben de o arada yemeği hazırlayım" dedi ve gitti. Fakat bir sorun var, önündeki petekten dolayı merdiveni duvara tam sıfır yanaştıramıyorum, perdeyi takacağım yer duvara çok yakın elim tam girmiyor, kartonpiyerden dolayı da taktığım yeri göremiyorum. Bütün bu olumsuz şartlar altında, perdeyi el yordamıyla takmaya başladım. Vücudum, daha henüz keşfedilmemiş bir geometrik şekil almış vaziyette. bir süre sonra zaten boynum ve belim ağrımaya başladı. Düğmeleri kornişe denk getirmek zaten başlı başına işkence, derken ben yavaş yavaş sinirlenmeye başladım. Bir yandan perdeyi takmaya çalışırken, bir yandan da bağırıp çağırıp söylenmeye başladım, önce biraz hatuna saydırdım, sonra o kornişi oraya o şekilde monte edenlere. Her yerimden ter akmaya başladı.
Yaklaşık yarım saatlik ecel terleri döktükten sonra, bir ayağım merdivende, bir ayağım kalorifer peteğinin üstünde kendime gelmeye çalışırken bizim hatun odaya girdi :
- Aaaa hayatım perdeyi yanlış yere takmışsın, bir alt hizaya takman lazımdı" demez mi.

Zaten her tarafım tutulmuş, birden kan beynime sıçradı. Merdivenin üzerinden kamikaze gibi pike yaparak hatunun üzerine uçtum. O da refleks olarak çekilince halının üzerine düştüm tabi. Bizimki kaçtı. İlerden söylenmeye başladı:

-ayda yılda bir iş istiyorum senden, onu da burnumdan getiriyorsun, başkalarının işi olsa koşa koşa gidersin dimi
-yaa kimin işine gitmişim koşa koşa?
-sen biliyorsun kimler olduğunu (bir de böyle üstü kapalı suçlama modası çıktı son zamanlarda)

Bağrış çağrış derken, bizimki en etkili kartını oynadı; evet ağlamaya başladı. Gerçekten mi ağlıyor, yoksa bu konudaki zaafımın farkında olduğu için mi bilmiyorum ama ağlayınca ben yumuşadım biraz. Rica minnet sofraya oturttum. Krizleri fırsata çevirmesini çok iyi bilen hatun, sofrayı bana toplattı, bir de meyve tabağı hazırlattı. Sonra tıpış tıpış gidip perdeyi çıkardım ve tekrar taktım. Çektiğim eziyeti tarif edemem. Arabanın koltuğunda hala yan oturuyorum.

[(Gizli Üye)]

işte böyle,çok güzel özetlemişsiniz,hanımların taktikleri sürekli başarı getiriyor kendilerine..kolay gelmiş olsun.

[(Gizli Üye)]

Aşk acısı da neymiş;Sen hiç bütün perdeleri taktıktan sonra:
_Aşkım hepsini yanlış raya takmışsın söküp bir öndeki raya takar mısın sözünü işittin mi?
hhahaha

[(Gizli Üye)]

eşinizle olan hikayeleriniz ilginç.. bunları bir araya getirebilirsiniz ilerde belki..hoş bir anı olur..
daha önce kahvede okey oynarken yakalanmanız ve bir de sonu kötü biten eşşek şakası vardı hatırladığım

[(Gizli Üye)]

Konuyu çok akıcı izah edip anlatmışsınız, emeğinize sağlık.
Durum trajikomik tabii bütünüyle   
Benzer durumlar başımıza gelmiyor değil 
En dramatiği de "eve gidip yayılıp tv izlemek hayalinin" her vakit bir bahaneyle yok olması..

[(Gizli Üye)]

Ender abi kitap yazsa en çok satanlar arasına girer kesin. 

[(Gizli Üye)]

Ender Bey mizahi anlatımınız için teşekkür ederim.   Allah muhabbetinizi arttırsın 
Bu vb. durumlarda kimse boşuna direnmesin, teslim olsun. Bu savaştan hiç bir erkek galip çıkamaz. E kaybedeceğini bile bile savaşa girmeye gerek de yok. Bünyeyi yıpratmayalım (:
Bol güneşli günler...

[(Gizli Üye)]

Bir insan haklı olduğu halde bir şekilde haksız çıkıyorsa o işte bir kadın parmağı oluyor... Ender abi’nin durumu da bu tabi.

Anlattığınız olayın farklı versiyonu da benim başıma geldi. Henüz yeni evli olsak da tecrübe ettik. Hafta içi perşembe akşamı falandı sanırım eve geldik. Evde bir koku var ama bulamadık. Aradık taradık derken koku perdeden geliyormuş. Perdenin alt tarafındaki çiçek nasıl bir hikmeti varsa bizim perdeyi kokutmuş. Yalan olmasın 21:30-22.00 gibi perdeleri çıkarıp makinaya attık... Perde çıktığında 23.00 sıraları olsa gerek merdiven ve perde ile olan ilişkim sizinkiyle aynıydı..

Allah bizlerin yardımcısı olsun. Güç, kuvvet versin...

[(Gizli Üye)]

Ufak bir hikaye de ben anlatayım madem..

Nişanlı olduğumuz zamanlar, evlilik hazırlıkları tam gaz devam ediyor.. Beyaz eşyadan, koltuk takımına, perdelerden, çatal bıçak takımına kadar aklınıza gelebilecek herşeyi eşim seçti.. Ben hem onun gönlü olsun, hem de benim için çok farketmez düşüncesiyle herşeye "sen nasıl istersen hayatım" diyorum.. 

Hatta ve hatta  benim damatlığımı bile o seçti..Papyon mu kravat mı takacağıma, kuşak takıp takmayacağım dair herşeye o karar verdi..

Bir tek evi boyatırken onun istediği renk çok koyu olur düşüncesi ile istediği rengin bir ton açığına boyattım evi.. O dönem minik bir kriz yaşadık ton farkından dolayı ama geçti gitti...

Evliliğimizin ilk yılı.. Net hatırlamıyorum ama eve bir eşya alacaktık sanırım yine..Hangisini alsak,nasıl yapsak falan diye konuşurken kulaklarımda şöyle bir cümle yankılandı..."Zaten duvarların rengine bile sen karar verdin" 

O an dumur olmuş olsam da sonrasında tatlı bir anı olarak kaldı aramızda bu cümle.. Arada hatırlar güleriz..