Konu: Ezan

[(Gizli Üye)]

Bugun okudugum bir kose yazisi etkiledi beni. Bence ilgi cekici bir yazi:

*

Ezan

Arada bir öğlenleri Kadıköy'deki Osmanağa Camii'nin yanına gidiyorum.

Oradaki müezzinin sesini seviyorum.

Ezanı kendine has bir tarzda, araları biraz uzatarak ve çok güzel okuyor.

Cumaları söyleyişi sanki daha da tatlılaşıyor.

Güzel söylenen ezanı seviyorum.

Benim her öğlen gidip ezan dinlememin bir hediyesi gibi biraz önce gelen bir paketten Ahmet Özhan'ın söylediği ilahilerin başında ezan çıktı.

Şimdi onu dinliyorum.

Bir ney taksiminin ardından ezan başlıyor.

Çocukluğumu hatırlatıyor biraz bana.

Akşam ezanından sonra boşalan kömür kokulu sokaklarda, iyice gölgelenen alacakaranlık kaldırımlarda ağır ağır yürüyerek eve giderdim.

Hep benimle kalacak bir yalnızlığın kokularını, seslerini ve kurşuni rengini içime sindirirdim.

O seslerin içinde ezan da vardı.

Hep de orada kaldı sanırım.

Din, benim gibi mahcup bir sevgiyle uzaktan bakanlara bile huzur verici, insana hem yalnızlığını hem sonsuzluğunu anlatan bir tesirle dokunuyor yaklaştığınızda.

Çok sık olmasa da bazen geceleyin camiye giderim.

Işıklarının çoğu sönmüş, kandil misali birkaç lambayla aydınlanmış o büyük kubbenin altında yalnız başıma otururum.

Öyle otururum.

Her şey sonsuzluğun kuvvetli ışığı altında solgunlaşana kadar halıların üstünde bağdaş kurup beklerim.

Ve, o sonsuzluğu bir yalnızlık içinde hissetmekten hoşlanırım.

Tanrı, evinin kapılarını bazen açar, bazen açmaz bana.

O saatte camiye giremeyeceğimi bana bir hoca efendi ya da bir bekçi söylese de, ben onu tanrının söylediğini düşünürüm.

Kapılar açılmadıysa, "bir kırgınlık var" diye geçiririm içimden.

"Onu kıracak bir şey yaptım, onun için açmıyor kapısını."

Hiç zorlamam.

"Peki" der ayrılırım.

Bilirim ki o kapılar yeniden açılacaktır.

Bir gece gittiğimde beni buyur edecektir.

Şefkatli bir ses "hadi açayım kapıları" diyecektir.

Bundan hiç kuşkulanmam.

Kendimden kuşkulanırım.

Bir dindar gibi gitmem oraya, ibadete, dua etmeye gitmem.

"Sana inanıyorum" demeye de gitmem.

Bir şey istemeye de gitmem.

O'ndan korkmam, ölümden korkmam, korktuğumdan gitmem oraya.

Hiçbir nedeni yoktur gitmemin.

Giderim sadece.

Kokusunu, ışığını, huzurunu, sonsuzluğunu sevdiğim için giderim.

Söylenmeyen bir ezan duyarım o sessizliğin içinde.

Kömür kokulu sokaklarda dolaşan bir hayali görürüm.

Hayatla ölüm iki küçük çocuk gibi oturur karşıma.

Ben onların başını okşarım.

O benim başımı okşar, öyle hissederim.

Öyle otururum.

Bir şey söylemem O'na.

Ne söyleyeyim?

Kim olduğumu biliyor, günahlarımı biliyor, her şeyi biliyor.

"Sen inançsız birisin, niye geldin evime" demiyor.

O demez.

Bazen kapılarını açıyor.

Bazen onu kıracak bir şey yaptıysam eğer kapılarını açmıyor bana.

Sessizce uzaklaşıyorum.

"Bir dahaki sefere" diyorum, "açacak kapılarını".

Açmasa da açana kadar gideceğim.

İnançsız biri için tuhaf inançlarım var benim, en açılmayacak gibi görünen kapıların bile çok istersen, samimiyetle istersen, dürüstlükle istersen açılacağına inanırım.

Ve, ne dindarlara yapılan zulmü anlarım, ne de dindarların yaptığı zulmü.

Dinin yanında, çevresinde, içinde bir zulüm olmasın isterim.

İnan ya da inanma ama dine dokun.

Korkulacak bir şey yok.

Türbanlı çocukta da, oruç yiyende de korkulacak bir yan yok.

Korku dinden uzak bence.

Geceleri camiye gittiğimde, o loş ışıkta, sonsuz bir aydınlığın bütün hayatı solgunlaştırdığını gördüğümde korkmam ben.

Kimse korkmaz.

Hayat ve ölüm iki küçük çocuk gibi oturur yanıma.

Onlara gülümserim.

Belli belirsiz bir hüzün, neye olduğunu bilmediğim bir özlem, derin bir şefkat hissederim.

Bir şey söylemem.

Bir şey istemem.

"İnançsız" olduğumu içimden bile geçirmem, yapmam böyle bir kabalık, O da hatırlatmaz zaten.

Öyle otururum.

Bir konuğum ben orada.

Bazen kapısını açar, bazen açmaz.

Yakında gene gideceğim.

Bakalım açacak mı kapılarını.

Yoksa bir "kırgınlık" mı var aramızda...

AHMET ALTAN/TARAF

[(Gizli Üye)]

Ahmet hocam, başka bir konu arıyorken (eskiden "nöbet" diye bir vaşlık vardır, uzun süredir göremeyince bir bakayım demiştim), hiç alakasız, ne hikmettir bilmiyorum; senin açtığım bu konu ile karşılaştım; bilmiyorum özel bir anlamı varmı 

Paylaşım için teşekkürler

[(Gizli Üye)]

yazı güzel. paylaşım için teşekkür ediyorum ben de...

[(Gizli Üye)]

İşte bu konu hortlatılır

Güzel bir yazı ve paylaşım için teşekkürler.

[(Gizli Üye)]

Sagolun arkadaslar, ben bile unutmusum boyle bir konu actigimi. Yaziyi bastan sonra tekrar okuyunca hatirladim.
Hakikaten dokunan bir yaziymis.

Konuyu hortlattiginiz icin tesekkur ederim Mehmet kardes.(Murat ve Umit'e de cevaplari icin)  

Ek: Ozel bir anlami var mi bilmiyorum ama herhalde camiye cagiriyor bizi.

[(Gizli Üye)]

Ek: Ozel bir anlami var mi bilmiyorum ama herhalde camiye cagiriyor bizi.

evet kendi inançsızlığını vurgulamış yazar çoğu yerde ancak beni birşey götürüyor demiş ben biliyorum ama sanırım o bilmiyor onu götüren şeyin fıtratı-yaratılışın verdiği inanç olduğunu.....evet camiye ve camileşmiş insanlara çağırıyor ancak inananı ya da inanmadığını zannedeni........

teşekkürler paylaşım için.........

[(Gizli Üye)]

yazıyı okudum da..ben hep camileri çok aşırı güvenli yerler olarak görürüm..ciddi anlamda hiç bir şeyden korkmam cami yakınlarında, içinde vs.. mezarlık gibi yerlerden korkarım (salak gibi geceleri gideriz yazları, kızlı erkekli saçma gruplar halinde, birbirimizi korkutmaya çalışırız ) ancak camiler vs çok güvenli gibi gelir bana nedensizce..yani birinden kaçıyor olsam camiye sığınırım..o derece..nerden geldi aklıma bilmiyorum geldi işte..

[(Gizli Üye)]

Cami ALLAH'ın isimlerinden birisidir. Ayrıca RAB'bimiz heryerdedir fakat orası onun mekanıdır. Kafirler giremez, şeytanlar ve kötü cinler giremez oraya. Oradayken RAB'binin misafiri olursun ve onun misafirine kimse orada zarar veremez

[(Gizli Üye)]

İnsan ömrü Namazsız Ezan ile Ezansız Namaz Arası Kadardır
Torunu, pamuk gibi bembeyaz sakallı,nur yüzlü dedesine merakla soruyor :
"Dedeciğim! Bir insanın ömrü ne kadar olur?"
Dede tatlı bir gülücükle:
"Ezanla namaz arası kadar yavrucuğum." deyince torun:
"Nasıl yani, ömür bu kadar kısa mı?" der. Dede:
"Evet yavrum. ömür, namazsız ezanla, ezansız namaz arası kadardır." diye cevap verir.
Torun yeniden sorar:
"Namazsız ezan ve ezansız namaz sözlerinden ne kastettiğini anlamadım dedeciğim. Bu ne demek açıklar mısın?"
 Dede şefkatle ellerinden tuttuğu torununa:
"Bak yavrum, geçenlerde komşumuzun çocuğu doğdu. çocuğun kulağına ezan okundu değil mi? işte o  ezanın namazı kılındı mı? Kılınmadı. O ezan "Namazsız ezan"dı. insan öldüğü zaman kılınan cenaze namazının da ezanı yoktur. O da "Ezansız namaz"dır. Aslında o namazın  ezanı insan doğunca okunmuştu kulağına.
"Bak ey insan! Doğdun, ama öleceksin, ömür çabuk biter, hayatını iyi değerlendir. Boşa vakit harcama!" ikazını yapıyordu o ezan
İşte yavrum
EZANLA NAMAZ ARASI KADARDIR. Sakın boşa geçirme. ömrünü dolu dolu yaşa, bir nefes bile boşluk bırakma!"

[(Gizli Üye)]

Konuyu hortlattiginiz icin tesekkur ederim Mehmet kardes.(Murat ve Umit'e de cevaplari icin) 

Yukarda da açıkladığım gibi, konuyu tesadüf eseri buldum Ahmet hocam ve bence hortlatılacak bir konuydu. Yazı çok hoşuma gitti ve baktım ki o zaman kimse birşey yazmamış ama bugün yazacak çok şeyi olan arkadaşlarımızın varlığını bildiğim için böyle bir gereksinim hissettim. Paylaşım için tekrar teşekkürler

[(Gizli Üye)]

Fatih, ekledigin yaziyi begenerek okudum, tesekkurler.
Turkay, camii deyince benim de aklima guvende hissedilecek yer geliyor. Yazarin algisi biraz farkli, ama Oguz Kagan arkadasimizin dedigi gibi yine de miknatis ceker gibi arada bir gidiyor oraya.
Burada da bir kac camii var.Ama arkadaslar degerini bilin Turkiye'deki camiilerin, vaazlar/hutbe Turkce, burada Ingilizce ve Arapca.Arapca bilmiyorum, Cuma cemaatinin cogu Arap kokenli, onlar anliyor.Ingilzce biliyorum, ama anlatim Turkce'deki gibi sicak olmuyor nedense...

[(Gizli Üye)]

cuma hutbeleri burda da bozuldu malesef ahmet abi..burda da merkezi sistem oldu, bir hutbe yayınlanıyor, iğrenç cızırtılı bozuk bir ses..eski zevki alamıyorum (çocuk yaşlardayken camide hoca /müezzin verirdi hutbeyi.) şimdi cumalarda hutbe yok diye midir bilmem cübbeli ahmet hoca hutbeleri hoşuma gider benim..adam akıcı, hoş konuşuyor, biraz da esprili yaklaşıyor diye belki de çok hoşuma gidiyor, gülmeye başlarken bir laf ediyor adam, harbi harbi düşündürüyor..

[(Gizli Üye)]

Haber Türk'te çıkıyor o adam benimde hoşuma gidiyor, pat pat diye doğruları söylüyor ama kimseye dokundurmadan, yaratanın bağışı olsa gerek. Ya Türkay bu söylediğini ben söyleseydim varya çoktan sürgündüm

[(Gizli Üye)]

Haber Türk'te çıkıyor o adam benimde hoşuma gidiyor, pat pat diye doğruları söylüyor ama kimseye dokundurmadan, yaratanın bağışı olsa gerek. Ya Türkay bu söylediğini ben söyleseydim varya çoktan sürgündüm

yok be abi, aynı cümle onlarca farklı şekilde söylenebiliyor, aynı kelimelere onlarca anlam yüklenebiliyor..sen öyle dediğinde yine okudum yazdığımı..sıkıntı bir şey söylemedim yav..kişisel bir görüşü başka bir yorum eklemeden dallandırmadan söyledim geçtim..

[(Gizli Üye)]

Her sey otmatiklesiyor, araba kendi kendini park ediyor, demek ki bu alanda da otomasyon gerceklesiyor.
En azindan ezan okunuyor Turkiye'de. Burada ezan sadece camii icinde duyulabiliyor.