Konu: Seçiniz!

[(Gizli Üye)]

  Dünyanın ekonomik krizle çalkalandığı, en güçlü ekonomiye sahip olan en zengin ülkelerin paniğe kapıldığı, para mabedleri olarak görülen bankaların birer birer battığı bir zamanda, “para mutluluk getirir mi?” sorusuna cevap vermek hiç de zor olmasa gerek.

Gelişmiş ülke liderlerinin toplantılarında asık suratlar, endişeli bakışlar, telaşlı tavırlar gösteriyor ki, para onları hiç de mutlu etmemiş. Yine bu ülke halkının insanları ile yapılan röportajlara baktığımızda, insanların büyük bir panik içinde olduklarını ve geleceklerinden endişe ettiklerini görüyoruz. Bu durum belki parasız kalma, fakir düşme ve sahip oldukları konforu kaybetme korkusu olarak görülebilir. Neticede bu korku, para ile ilgili bir korkudur.

Para mutluluk getirseydi, dünyanın en mutlu insanı Karun olurdu. Zira sahip olduğu zenginlik dillere destan olmuş, parası ve malı çok insanlara “Karun kadar zengin” denilmiştir. Hz. Musa’nın ümmetinden olan Karun, Hz. Musa’dan (as) kimya dersi almış, bu bilgisi ile nehirlerden ve topraktan altın çıkarmaya başlamış, kısa zamanda çok büyük bir hazineye sahip olmuş. Öyle ki, hazinelerinin anahtarlarını kırk deve zor taşıyormuş. Ama bu zenginliği Karun’u şımartmış, inkâr ve isyan noktasına getirmiş. Cenab-ı Hak da Musa’nın (as) duası üzerine Karun’u sahip olduğu mal ve hazineleri ile beraber yerin dibine gark etmiş. Yani dünyanın en büyük hazineleri Karun için hazin bir sonun sebebi olmuş.

Yine Frigya Kralı Midas ile ilgili bir efsanede, paranın insana ne kadar mutluluk getirdiğine dair ibretlik bir durumu anlatılır. Kral Midas, ormanda bulduğu ve kendisine yardım ettiği bir büyücü tarafından ödüllendirilir. Büyücü Midas’a “dile benden ne dilersen” der. Midas da “Altını çok seviyorum, dokunduğum her şey altın olsun” diye bir dilekte bulunur. Kralın dileği kabul olur ve dokunduğu her şey altına dönüşür. Bu durum ilk başlarda Midas’ın çok hoşuna gider. Dokunduğu her eşya altın olmaktadır. Bahçesindeki güllere dokunur, güller altın olur. Ama gül gibi kokmaz. Altından gülleri olduğu için hiç de mutlu değildir. Bir gün kızını sevmek, saçlarını okşamak ister. Çok sevdiği kızı da altın olur. Yani altından bir heykele dönüşür. İşte o zaman ne kadar büyük bir hata ettiğini anlar.

Zamanımızda da Karun’un ve Kral Midas’ın durumuna düşen paragöz zenginler mevcuttur. Onların içinde de Karun kadar perişan, Midas kadar pişman olanlar vardır. İnsanın manevi ihtiyaçları düşünülmeden sadece dünyalık olarak biriktirilen mal ve para, insanı mutlu etmek bir yana, mutsuz etmeye ve sefalete atmaya sebep olur. Özellikle bir emek ve gayret sarf etmeden kazanılan, haram yollardan elde edilen para, insanı mutlu etmek bir yana, var olan mutluluğunu da alır götürür. Nitekim çevremizde piyango kumarından büyük miktarda ikramiye kazanıp da, aile saadetini, kendi sıhhatini kaybedenleri biliyoruz.

Para ve mal, insan ihtiyaçlarını karşılamak için iyi bir araçtır. İhtiyacı karşılanan insan mutlu olur. Bu noktada para mutluluk getirir denilebilir. Ama iyi bir araç olan para, iyi idare edilmezse tehlikeli bir metaa dönüşür. Onu iyi kullanmak, ona hâkim olmak ve hükmetmek gerekir. Yoksa para insana hükmetmeye başlarsa, işte o zaman insan için felaket başlamış demektir.

Mevlana Hazretleri, dünya malını bir denize benzetir. “Dünya malı bir deniz, insan da üzerinde yüzen bir sandaldır. Bu denizin üzerinde olduğunuz müddetçe size hizmet eder. Ama içinize alır, sevgisini kalbinize koymak isterseniz, denize gark olur ve boğulursunuz” der. Para ve mal sevgisini kalbine dolduran insanların nasıl battıklarını ve karanlık sularda gark olduklarını tarih bize göstermektedir.

Hayatın gerçeklerine göz atıp, para ile aramızdaki ilişkilere bakacak olursak, onun vazgeçilmez bir değer olduğunu kabul ederiz. Okullarda bize ekonomi derslerinde ihtiyaçların sonsuz, kaynakların da kıt olduğu anlatılır. Kıt kaynaklarla sonsuz ihtiyaç ve isteklerimizi karşılamaya çalışmak gibi fuzuli bir gayretin içinde olursak, para bizim için hayatın olmazsa olmazları arasında sayılabilir. İhtiyaçların sonsuz olduğu düşüncesi, insandaki “tulû emel” denilen nefsanî arzuların ve bitmek tükenmek bilmeyen hırs duygusunun bir yansımasıdır. Hâlbuki hırsına hâkim olup emellerini ecelin hakikati ile sınırlamasını bilenler, az bir mal ile de ihtiyaçlarını karşılayıp mutlu olabilirler. Kaldı ki, dünyadaki kaynaklar hiç de kıt değildir. Âdil olarak paylaşıldığında, herkese yetecek ve her insanı mutlu edecek kadar kaynak mevcuttur. Ama güçlü olanlar aslan payını kendilerine ayırır, geri kalan kırıntıları da zayıflara ve âcizlere bırakırlarsa, ne fakirler mutlu olur, ne zenginler huzur bulur. Bugün dünyada yaşanan anarşi ve terörün temelinde bu haksız paylaşımın büyük bir payı vardır.

“Para mutluluk getirir mi?” sorusuna cevap ararken, mutluluğun nasıl bir şey olduğunu bilmek de gerekmektedir. Mutluluk bir tatmin olma, huzur bulma duygusudur. Böyle baktığımız zaman, dağ başında sürüsünü otlatan fakir bir çoban, kuru ekmeğine bir baş soğanı katık ederek karnını doyurur ve mutlu bir şekilde kavalını çalmaya devam eder. Diğer taraftan en lüks mekânlarda, en zengin menülerle karnını doyuran bir iş adamına “mutlu musunuz?” diye sorsanız, bir sürü sıkıntı ve sorunlarını sıralar, “Bu kriz ortamında nasıl mutlu olabilirim?” diye halinden dert yanar.

Biz de para gerçekten mutluluk getirir mi getirmez mi, konusunda küçük bir araştırma yaptık. Yaptığımız araştırma paranın mutluluk getirmediğini, mutlu bir hayatın mütevazı, kanaatkâr ve iktisatlı bir yaşam sürmekle mümkün olduğunu bir kez daha doğruluyor.

 

Spot1:

"Parayla saadet olmaz"

Avustralya''daki Mutluluk Enstitüsü''nün kurucusu Timothy Sharp, "Mutluluk seviyesini artırmak için insanları paradan başka şeyler düşünmeye teşvik ediyoruz" diyor. Saati 114 dolardan mutluluk dersi verilen enstitüde, ''Parayla saadet olmaz'' deniyor. Mutlu olmak için milyarlarca liraya ihtiyacınız yok. Avustralya''daki Mutluluk Enstitüsü''nde birkaç yüz doları gözden çıkaran mutlu oluyor. Enstitünün kurucusu Timothy Sharp, "Mutluluk seviyesini artırmak elinizde. Biz de bunu öğretiyoruz" diyor. Uzmanlara göre mutluluğun sadece yüzde 15''ini gelir durumu ve diğer finansal faktörler belirliyor. Gerisi ise hayata karşı belirlenen tavır, yaşamın kontrolünü elinde bulundurmak ve insan ilişkileriyle ilgili. Araştırmalar barınak ve yiyecek gibi temel ihtiyaçlar karşılandıktan sonra daha fazla zenginliğin mutluluğa az bir katkısı olduğunu gösteriyor.   

 

Spot2:

Para ve iletişim

Illiniois, Michigan ve Virginia Üniversiteleri’nin bilim adamları orta düzeyde mutluluğun insanı zengin ettiğini öne sürdü. Geleneksel para mutluluk getirir düşüncesine inananların yeniden düşünmesi gerekecek... Illiniois, Michigan ve Virginia Üniversiteleri’nin bilim adamları orta düzeyde mutluluğun insanı zengin ettiğini öne sürdü. Bu biraz tavuk mu yumurtadan yoksa yumurta mı tavuktan hesabına dönen bir tartışmayı da beraberinde getiren sonuç oldu. Yahoo’nun ekonomi bölümü yazarı Laura Rowley’e göre para mı mutluluk getirir; yoksa mutlu olan insan mı çok mu para kazanır? Bu biraz karışık. Araştırmaya göre çok para kazanmanın insanı çok mutlu ettiği doğru değil. Çünkü çok parası olmak aynı zamanda çok mutlu olmak ya da çok kazanmaya devam edileceği anlamına gelmiyor. Ancak ortanın biraz üzerinde mutlu bir yaşantı süren insanlar eğitimde, sağlıkta ve çevreleriyle iletişimde daha başarılı oluyorlar. Kendini mutlu hisseden insan çevresiyle girdiği düzgün iletişim sayesinde daha çok kazanıyor.     

     

Spot3:

Yoksul ülke gençleri daha mutlu
MTV Networks International’ın (MTVNI) 14 ülkede yaptığı araştırmaya göre para gerçekten mutluluk getirmiyor. Yaşları 16 ila 34 arasında değişen 5400 kişiyle yapılan araştırmaya göre, gelişmiş ülkelerde yaşayan gençler, gelişmekte olan ülkelerdeki yaşıtlarına kıyasla çok daha mutsuz. ABD ve İngiltere’de gençlerin yüzde 30’dan azı mutlu ve umutlu. Bu oran Japonya’da yüzde 8’e kadar düşüyor. Gelişmiş ülkelerdeki gençliğin mutsuzluğunun nedenleri başarılı olma baskısı, kötümserlik ve iş kaygısıyla açıklanıyor. Gelişmekte olan ülke gençleri arasındaysa ise bambaşka bir tablo var. Hint gençleri hayatından en memnun olan grup olarak göze çarparken, Çinli gençlerin yüzde 84’ü gelecekte hayatlarının daha iyi olacağını düşünüyor. Arjantinli ve Güney Afrikalı gençlerin ise yüzde 75’le dünyanın en mutlu insanları arasında bulunuyor. Çalışmaya göre gelişmekte olan ülke gençleri gelişmiş ülkelerdeki yaşıtlarına göre daha dindar. Az gelişmiş ülkelerde insanların daha mutlu olmasının sebebininse, gençlerin daha iyi bir geleceğe sahip olacaklarında duydukları inanç olduğu belirtildi.


ALINTI

[(Gizli Üye)]

Hakan abi burda şöyle bir durum var yalnız, Lidyalılardan öncede insalar mutluydu ama ozamanlar insanlar kendileri üretip ihtiyaçlarına göre elindekileri takas ediyordu, para karşılığı satmıyordu şimdi birşey elde edebilmek için satın almak gerek

Çok güzel, bunu hepimiz biliyoruz zaten. İşte şu anda ve geçmişte yaşanan bazı ekonomik krizlerin açıklaması da tam bunun altında yatıyor. Yani insanlar ihtiyaçları kadarını üretiyor ve tüketiyordu, ısraf daha azdı. Tasarruf daha azdı. Unutmayın tasarruf çok büyük bir tehlikedir iktisadi anlamda. Bir kişi ya da grupta likidite birikmesi, ortalamanın altında da belli zümrenin gereğinden daha az likiditeye sahip olmasını gerektirir. Para hizmet ya da ürünün değerini tam karşılamaz, oysa üretim heryerde eşittir, emekde. Yani ABD'de lastiği tamir edenin ücreti değer karşılığı olarak Papua Yeni Gine'dekinden farklı olamaz ancak Para bazında ortaya fark çıkar. Umarım anlatabilmişimdir. Yani insanoğlunun zorunlu ihtiyaçlarının üzerindeki geliri başkalarının bu pastadan daha fazla pay almasına sebep olur. Çünkü ortadaki pastanın büyüklüğü sabittir.

[(Gizli Üye)]

 O zaman şunu sorabilirim sanırım; Maddiyat maneviyata sahip olabilir mi? Maneviyat maddiyatı getirebilir mi?

bizim toplumda din sömürüsü ile cukka yapan bayağı insan var doğrusu.Hangi cemaatten olduğuna göre adamlar bir birleri ile alışveriş yapıyorlar:))demekki maneviyat maddiyatı getirebiliyor:))

[(Gizli Üye)]

milleeeet perşembe günü süper loto çekiliyor.Bu başlığın içindekileri okuyunca gidip 2 tam oynadım.12TL ye mal oldu bana ama bu hafta ikramiye 12.000.000.TL ye çıkıyormuş.Duyduk duymadık demeyin.Bakalım kaç kişi oynamayacak?))Yoksa en son ben mi oynadım

[(Gizli Üye)]

  Şu anki anket sonucu: Maddiyat: 13
                                Maneviyat: 21 

 Peki şimdi Anket'i şu şekilde değiştirelim.
 Para mı, Sevgi mi? Aradaki seçim mutlak olacaktır.!

[(Gizli Üye)]

ay afedersiniz de Hakan bey elbette herkes buna "sevgi" diyecek ama kimse kusura bakmasın ben eşşek gibi çalışıp eve ekmek getirirken ayağını uzatıp oturan "seni seviyom" diyen sevgi istemem... sonrada kadınlar paralı erkek arıyor diyorsunuz...

[(Gizli Üye)]

Galiba ilk oy benimmiş ve para dedim
oyladıktan sonra Hande hanımın mesajını okudum ve % 100 aynı fikirdeyim.
Fakat şöyle bir ekleme yapmam lazım.Sevgi para getirir ama para sevgiyi satın alamaz sadece aldığını zaneder (bu kelimenin Türkçesi ne arkadaşlar ? )

açıklama yapmıyorum gerekirse yaparım sonra....

[(Gizli Üye)]

ay afedersiniz de Hakan bey elbette herkes buna "sevgi" diyecek ama kimse kusura bakmasın ben eşşek gibi çalışıp eve ekmek getirirken ayağını uzatıp oturan "seni seviyom" diyen sevgi istemem... sonrada kadınlar paralı erkek arıyor diyorsunuz...

Neden herkesi şartlandırıyorsunuz en baştan. Herkes hür iradesi ve kendi mantığı ile tercihini seçecek ve açıklamasında da bulunacaktır.
 Sizin mantığınıza göre; siz çalışmadığınızda ya da Allah göstermesin elden ayaktan düştüğünüzde o sevginizin diğer ortağı sizi yeterli görmeyecek ve başka limanlara yelken açacaktır. Yani çalışmak da her zaman para değildir. Çok çalışıp az kazanan ya da çalışmadan çok kazanaların olduğunu hepimiz biliyoruz.! Ormanda bir kulübede sadece toprağı ekip avlanarak da eşine ve çocuklarına bakmak mümkündür. İnsanlara diğerini ezip onun üstüne çıkma güdüsü aşılandığı için bu doğru olarak kabul görüyor ama oysa gerçekte öyle mi? Biz başkalarının ne kadar önünde olursak (maddi anlamda) mı anlamımız var, kendimizi bulursak mı? Dünya sadece bu yaşadığımız toplumdan ibaret değil, elbetkide maddiyat önemli bir argüman mutlulukta ancak ilk, tek ve yeterli argüman olduğunu düşünmüyorum. Bence maddiyat, maneviyat var ise bir anlam kazanır, yoksa maddiyatın kendisi o benliğe hükmeder ve varlığımızın tek amacı o maddiyatı elde etmek olarak değişir doğanın kanununun tersi bir şekilde.
 Anketteki seçim ise mutlak ayrımdır, Allah kimseyi böyle bir ayrım yapmak zorunda bırakmasın (bırakırsa da bir sebebi vardır ) ancak anket bunun üzerindedir.

[(Gizli Üye)]

Sevgi para getirir ama para sevgiyi satın alamaz sadece aldığını zaneder (bu kelimenin Türkçesi ne arkadaşlar ? )

Türkçesini bilemiyorum ama insancası çok güzel bence.

[(Gizli Üye)]

para mı? sevgi mi? ne şekilde kıyaslıyorsunuz ikisini?

balık mı? elma mı?
ayakkabı mı? oyuncak mı?
rimel mi? ayakkabı çekeceği mi?

sizin anket seçenekleriniz buna benzemiş bence...

ben kendi adıma açıklamamı yaptım bununla beraber Mehmet Ali beye katılıyorum....

şunu sorsanız cevabım ona göre olurdu....

karşımda iki seçenek var biri içimin kaynamadığı çok çok etkilenmediğim ama zengin biri diğeri ise mütevazi bir yaşamı olan ama her şekilde anlaşabileceğim sevebileceğim yanında mutlu olduğum biri..... bu seçenekler için sorarsanız elbette ikinci seçeneği tercih ederim ve çoğu insanda bunu yapar zaten.....

[(Gizli Üye)]

  Çoğu insandan size ne, illaki genellemeye ne gerek var. Herkez bu konuda cesaretli, kendi kararını verebilecek ve illaki toplumun peşinden gitmeyecektir eminim ki ve bence böylede olmalı. Amaç kimseyi yargılamak da değil.
 Buna şu şekilde bir açıklama getirmem daha doğru olacak sanırım; çölde kaldınız ve sevdiğiniz, sizide seven insan ile zor durumdasınız ve çok az suyunuz var. O su o andaki en değerli materyaldir, yanlışmıyım? İşte sevdiğiniz o suyu size verir mi yoksa kendisi için mi saklar. Umarım anlatabilmişimdir.
 Bu arada Profil alt yazınız da çok anlamlı Hande hanım.

[(Gizli Üye)]

  Çoğu insandan size ne, illaki genellemeye ne gerek var. Herkez bu konuda cesaretli, kendi kararını verebilecek ve illaki toplumun peşinden gitmeyecektir eminim ki ve bence böylede olmalı. Amaç kimseyi yargılamak da değil.
 Buna şu şekilde bir açıklama getirmem daha doğru olacak sanırım; çölde kaldınız ve sevdiğiniz, sizide seven insan ile zor durumdasınız ve çok az suyunuz var. O su o andaki en değerli materyaldir, yanlışmıyım? İşte sevdiğiniz o suyu size verir mi yoksa kendisi için mi saklar. Umarım anlatabilmişimdir.
 Bu arada Profil alt yazınız da çok anlamlı Hande hanım.

herkez değil herkes olacak bu biiirrrr....
sevdiğim o suyu bana verir mi bilmem ama ben verir miyim onu düşünüyorum bu ikiiiiiii......
profil alt yazımı sabote ettiniz ben düzelttim bu da üüüüçççç.....

[(Gizli Üye)]

Ya sevgide nasıl sevgi ??

 İşine duyulan bır sevgiyse para zaten işini seversen geliceğine inaniyorum

 Anne baba sevgisiyse o parayla satın alınamaz,değerlendiremez değerlendirenin sevgisi değil ruhu yoktur

 Arkadaş sevgisiyse haa o zaman para olmadan o hiç olmaz. sözüm meclisten dışarı ama bu zamanda parayla satın akınabılen en kolay değerdir kendileri 

 Vatan,miilet,hürriyet,Allah sevgisiyse Çok parası olanda bu saydıklarım pek bulunmuyor 

Anlatmak istediğim bence sevgi göreceli bir kavramdır Kime göre,neye göre yada kiminle sevgi.Parayla sevgi olmaz Ancak seversen para elir ama kimse parada neymiş insanın elinin kiri demesin zira yıl 2011 suya bıle para verıyoruz. oo sözler m.ö yıllarda olsak o zaman mantıklı olurdu daha lidyayılar parayı bulmadan önce 

[(Gizli Üye)]

  Bence asıl değerlisi Sevgidir ama işte onu bu dünyada karşılıklı bulmak çok zor. Bu dünyadak materyalist duygular ise daha çok insanın hırsından ileri gelen ve edinilmiş, insanın doğasında gerçekte var olmayan duygular. İşte bu yüzden insanoğlu gerçek ve tam mutluluğu kolay kolay yakalayamıyor, yetinmesini bilmiyor, elindekinin değerini anlayamıyor. Bu yüzden insanlar birbirini hor görebiliyor ya da gıbta ile bakabiliyor sadece maddi durumlarını göz önüne alarak. Oysa varoluş amacımız bence maddiyat değil, maddiyat sadece bazı şeylere ulaşmak için aaraçtır ve işte o ulaşılması gereken asıl kutsal duygulara ulaşırken birden maddiyat asıl hedefimi alıyor açgözlülüğümüden.
 Maddiyat elbetkide olsun ancak neyin karşılığında, hangi bedeli ödeyerek, nereye kadar;  işte bunlarıda kendimize sormalıyız benim düşünceme göre.

[(Gizli Üye)]

(yukarıda turkçesini bilmediğim kelime Zanetmek idi ama öğrendim Sanmak imiş )
Konuyu din platformuna taşımak gibi bir niyetim yok ama hayran olduğum bir görüş var oda bana göre İslamın sol sapması olan Alevi bektaşi dünya görüşü....Gerek Mevlana c. rumi gerek Hacı Bektaşı veli ve onların öğrencilerinin kurduğu felsefik dünyaya baktığımda orada İnsan ın en ön planda olduğunu görürüyorum.Çok kısa geçersem Kadına yaklaşım,çocuklara yaklaşım doğa ya yaklaşım ve en önemlisi Allah ibadeti korktuklaru için değil Sevdikleri için ibadet etmeleri.
Yaratılanı severiz Yaratandan ötürü der ve doğal dengeye had safhada önem verirler.Yani sonuç Meneviyat tır asıl olan, madde ise araçtır sadece.... - 5 derecede cebinizdeki 1 milyon dolar bir anlam ifade etmez zira ayılar yada kurtlar para kullanmaz