0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
başımıza bi büyük olduğu sürece dertte kederde giderr;)
yürümeyi tercih ederim genelde. arabada ise aksine sakin giderim basmam hız yapmam arabanın suçu ne bazen çatacak adam ararım karşıma kim gelirse ama yinede sakinleşmeyi başarırım ama o gün gülme belirtisi olmaz bende
Jessi Lang ile MSN'den konusuyoruz. Cok iyi birisi, iyi dert dinliyor; Türkce'si biraz bozuk ama idare eder.
Katılıyorum.
Arkadaşlar; hepimizin dönem dönem kaldıramadığı, sinirden küplere bindiği zamanlar oluyordur.Bu dönemlerde sakinleşmek için ne yaparsınız?Mesela ben dışarı çıkıp kafama göre yürürüm veya arabaya atlar müziğin sesini sonuna kadar açar tuzla'ya kadar gidip gelirim.Bir de, bazen kafamdakileri kağıda döker ve o kağıdı yakarım. Yanmasını izlerken içimden uçar gider dertlerim...
Abi o büyük o büyük değil. Başka büyük