Konu: keşkeler-------iyikiler...

[(Gizli Üye)]

İnsan 5 yaşına gelmeden anlıyor;
açlığın öldürdüğünü, soğuğun dondurduğunu, ateşin yaktığını...
Sevgisizliğin insanın canını acıttığını...
Duyguları, nesneleri, kişileri, çevresini tanıyor.
Her şey ona çok büyük görünüyor:
Ev, masa, anne, baba...



10'una gelmeden oyunla, sayılarla, harflerle tanışıyor. Azgın bir iştahla öğreniyor. Kız ya da erkek olduğunu fark ediyor. Dünyanın evde, okulda kendisine anlatılandan da büyük olduğunun ayırdına varıyor.



15'inde, tam da en çok kendini sevdireceği çağda, sivilcelenen yüzünden, değişen bedeninden utanırken aşkı keşfediyor.
Dış dünya kadar iç dünyanın da büyük salonları ve kendisinin bile bilmediği odaları olduğunu, açıldıkça o odalardan devasa bahçelere çıkıldığını hissediyor, büyüleniyor.
Şarkıların içinde sevdalar gezdirdiğini, şiirin her türden hasreti dindirdiğini anlıyor. Aşk acısını öğreniyor. Yine de seviyor; ille seviyor, inadına seviyor.



20'sinde putlarını yıkıyor, başkaldırıyor, kanatlanıyor.
Her şey ona küçük görünüyor:
Ev, masa, anne, baba...
"Dünya küçükmüş; büyük olan benim" efelenmeleri başlıyor.
Lakin dünya bunu bilmiyor.
O yüzden 20'ler çoğu zaman hayal kırıklıklarıyla geliyor.



25'inde ayaklar biraz yere değiyor.
Okul bitiyor, iş telaşı başlıyor.
Sınıfta öğrenilenlerin akı, sokaktaki gerçeklerin karasına çarpıp grileşiyor.
Yolu hızlı gelenler çabuk yorularak, sevdiğini bulanlarsa kalbinden vurularak evleniyor genelde...
5 yıl önce uzak bir ülke olan "istikbal", daha yakına geliyor.
"Bir denizde yangın çıkarma" hayali erteleniyor.
"Dünya zor"laşıyor.



35, yolun yarısı...
Hiç okul asmadan, evden kaçmadan, bir terasta sevdiğiyle öpüşüp bir çadırda uyanmadan 20'sine gelenler için gecikmiş telafi çağları...
Daha önce hiç yüz verilmemiş ana-babaların sözüne yeniden kulak kabartılan yaşlar...
Olgunluğun karasuları...



40'ında eski kotlar dar gelmeye, saçlara ak düşmeye, aile büyükleri yaşlanıp ölmeye başladığında bocalıyor insan...
Panik, kadınları kuaföre sürüklüyor, erkekleri araba galerilerine; ve ikisini birden yeni sevda hayallerine. ..
Yiten gençliğe, boyalı saçlarla, içe çekilen karınlarla, kırmızı arabalarla çare aranıyor.


45'inde "istikbal" denilen o uzak ülkenin toprağına ayak basıyor insan...
Hem ölüm yarınmış gibi, hem hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamasını öğreniyor.
Eski dostlar, hatıralar kıymete biniyor.
Didişmenin yerini sükûnet, böbürlenmenin yerini nedamet, kinin yerini merhamet alıyor.



"Keşke"ler "iyi ki"lerle, hırslar hazlarla yer değiştiriyor.
Bu dünyayı silkelemekten, daha iyi bir dünya için kavga vermekten vazgeçmeseniz de,

öbür dünya umuduna da kulak kabartıyorsunuz, ara sıra..

[(Gizli Üye)]

Paylaşım için teşekkürler,

Keşke ile başlayan cümlelerimizin olmaması dileğiyle...

[(Gizli Üye)]

Harika bir Yazı yazandanda paylasandanda allah razı olsun

[(Gizli Üye)]

Çok güzel bir yazı, paylaşım için teşekkürler Murat hocam...

[(Gizli Üye)]

Harika bir Yazı yazandanda paylasandanda allah razı olsun

Okuyanıda unutma

[(Gizli Üye)]

25'inde ayaklar biraz yere değiyor.
Okul bitiyor, iş telaşı başlıyor.
Sınıfta öğrenilenlerin akı, sokaktaki gerçeklerin karasına çarpıp grileşiyor.
Yolu hızlı gelenler çabuk yorularak, sevdiğini bulanlarsa kalbinden vurularak evleniyor genelde...
5 yıl önce uzak bir ülke olan "istikbal", daha yakına geliyor.
"Bir denizde yangın çıkarma" hayali erteleniyor.
"Dünya zor"laşıyor.

Gerçekten zorlaşıyor, ne olacağım ne yapacağım sıkıntısı mahvediyor insanı

Sağol Murat abim...

[(Gizli Üye)]

Gerçekten zorlaşıyor, ne olacağım ne yapacağım sıkıntısı mahvediyor insanı

Gözünüzde o kadar büyütmeyin, sadece kararlı olun ve ne istediğinizi bilerek hareket edin.

Ne istediğini bilmek, amacına ulaşmak için ne kadar ve ne türlü çaba sarfetmesi gerektiğini bilmektir
Birşeyler vermeden hiçbir şey alamayız.

[(Gizli Üye)]

Gözünüzde o kadar büyütmeyin, sadece kararlı olun ve ne istediğinizi bilerek hareket edin.

Ne istediğini bilmek, amacına ulaşmak için ne kadar ve ne türlü çaba sarfetmesi gerektiğini bilmektir
Birşeyler vermeden hiçbir şey alamayız.

Bir şeyler verme kısmında olunca can illa ki sıkılıyor.

[(Gizli Üye)]

sıkma canına, sen sana düşeni yap yeter, öyle canını çok sıkma, varsay ki, iş dönemi öncesi tatildesin. ama tatili de fazla uzatma

[(Gizli Üye)]

Tatil mi?!  yarın başlıyor 2 haftalık final haftaso +tez sunumu...

[(Gizli Üye)]

yani mezuniyetten sonraki dönemi diyorum ben. iş arama evresini. bu arada ne yapmak istiyorsu, öğretmenlik-akademik kariyer veya diğer.

[(Gizli Üye)]

yani mezuniyetten sonraki dönemi diyorum ben. iş arama evresini. bu arada ne yapmak istiyorsu, öğretmenlik-akademik kariyer veya diğer.

Yüksek yapmak istiyorum bakalım... Öğrenci oldukça özel ders veriyorum zaten. Şu aralar mezun durumundakiler için formasyon muhabbeti çok muallakta onunla uğraşmayacağım belirsizlik devam ettikçe.

[(Gizli Üye)]

guzel paylasim. Keske gibi ozurde sacma gelir bana. Cunku onemli olan onceden yol cizebilmektir. Bazen biz istemesekde olmasi gereken odur ve herseyde oldugu gibi getirdiklerinin yaninda goturdukleri vardir. Bence soru su olmalidir,. Bizmi iyi niyetimizle hayatimizi yonlendiriyoruz, hayatmi bizi yonlendiriyor ve sunalini, guya olmasi gerekeni yasiyoruz?