Konu: Yavuz Sultan'dan muhteşem bir dörtlük...

[(Gizli Üye)]

Bu şiir yavuz sultan selim tarafından Şah İsmail’e itafen yazılmıştır.
Yavuz Sultan Selim ve Şah ismail sürekli birbirlerini yeren şiirler yazıyorlardı Şah ismail in şiirlerini Firdevs yazıyordu Firdevs son olarak Yavuz a hakaretler içeren şiirler yazdı ve savaşa davet etti. Elbistan Ovasına kadar gelen Yavuz, Şah ismail in ordusunu bulamadı ve kendisine yazılan şiire karşılık şah ismail e bu şiiri yazdı ...



Sanma şâhım / herkesi sen / sâdıkâne / yâr olur
Herkesi sen / dost mu sandın / belki ol / ağyâr olur
Sâdıkâne / belki ol / bu âlemde / didâr olur
Yâr olur / ağyâr olur / didâr olur / serdâr olur

[(Gizli Üye)]

Vay be, sağdan sola 4 satır, yukarıdan aşağıya 4 sütun aynı  Aşağıdan yukarıdan yolun sonu görünüyor demek istemiş galiba Yavuz

[(Gizli Üye)]

Vay be, sağdan sola 4 satır, yukarıdan aşağıya 4 sütun aynı  Aşağıdan yukarıdan yolun sonu görünüyor demek istemiş galiba Yavuz

Aynen Reis Muazzam... :alkis

[(Gizli Üye)]

helal olsun

[(Gizli Üye)]

Aşağıdan yukarıdan yolun sonu görünüyor demek istemiş galiba Yavuz

ACD, Paylaşım için teşekkürler

[(Gizli Üye)]

helal olsun

ACD, Paylaşım için teşekkürler

[(Gizli Üye)]

türkçe meali yokmu

[(Gizli Üye)]

türkçe meali yokmu

Türkçe yazılmış bir dörtlük zaten   isterseniz Türkçe'ye de çevirir yazan arkadaşlar

Şahım, herkesi sen  sadık yar olur sanma
Herkesi sen  dost mu sandın, belki o kişiler (dost sandıkların,sana akıl verenler) sana yabancı olur.
Sadık olan kişi belki bu dünyada herhangi bir insan olur
Sevgili olur, elalem olur, herhangi biri olur, hükümdar olur... (Şahın sözüne sadık bir insan olmadığını her yandan yüzüne vurmuş)


Yavuz Sultan Selim Han bu beyiti Şah İsmail'e yazmıştır. Hikayesi şöyledir:

Yavuz şiire, edebiyata ve satranç oynamaya meraklı biridir. Aynı şekilde Şah İsmail'de de bu özellikler vardır. Sarayında ünlü şairleri barındırır ve çok iyi satranç oynar. Bunu bilen Yavuz Şahın şahın bu özelliğinden yararlanmak ister. Tebdili kıyafetle (gezgin bir abdal kılığında) şahın ülkesine gider. Hanlarda , Kervansaraylarda satranç oynayarak önüne geleni yener. Haber şaha ulaşır. Şah der ki çağırın birde benimle oynasın. Yavuz Şah'ı da yener. Şah sinirlenir ve Yavuz'a der ki: " sen edep nedir bilmez misin? Hiç şahlar mat edilir mi?" Elinin tersiyle Yavuza bir tokat atar. Şahın kızdığını anlayan Yavuz onu yücelten şiirler okumaya başlar. İşte şahın huzurundan ayrılırkende bu şiiri okur. Ancak Şah İsmail hala onun Yavuz Sultan Selim olduğunu anlamamıştır.

Yavuz yediği tokatın acısını unutmaz. Birkaç sene sonra Çaldıran'da Şah İsmail'i yener ve ona bir mektup gönderir. Mektupta o günkü tokadın acısını aldığını söyler ve ilave eder: " atacaksan tokadı böyle atacaksın. "

Aslında Yavuz bütün olanları şiirinde Şaha anlatmış ancak Şah anlamamıştır. Herkesin dost olmayacağını bir gün böyle kişilerin karşısına serdar (hükümdar) olarak da çıkabileceğini söylemiştir. Güven üzerine yazılan son derece güzel bir beyit.  

[(Gizli Üye)]

Türkçe yazılmış bir dörtlük zaten  isterseniz Türkçe'ye de çevirir yazan arkadaşlar

Hay hay büyük bir zevkle....

Kullanılan kelimeler yabancı kökenli olsalar dahi, dilimizde mevcut olan kelimelerdir... Ayrıca Cihan Sultanı Yavuz Sultan Selim kaleme almıştır...

http://tdkterim.gov.tr/bts/

[(Gizli Üye)]

Çok güzel bir hikaye ama doğru olacağını sanmıyorum.
Bu tip şeyler halk arasında hep anlatılagelmiştir. (O da edebiyatımızın bir parçası.) Yavuz'un yerine Obama, Şah yerine Putin kelimesini koyun (ya da tersi zira Ruslar satrançta iyidir) neden olmayacağını anlarsınız.  Bahsettiğimiz kişiler o dönemin süper güçlerini yöneten insanlardır. (Ne mutlu bu millete ki ikisi de Türktür.)  Masalla tarihi ayıralım. Bir sultan sefere çıkarken dahi tahtını kaybetme korkusu yaşar. Orduyu da yanlarında götürüyor olmasalar kesinlikle çekinir sefere de çıkmazlardı. Tarihte tek bir osmanlı padişahının bile bu yüzden mesela hacca gitmişliği yoktur. Bir tanesi kalkışmıştır ve tahtından ve canından olmuştur. (onun da aslında niyeti anadoludan kuvvet toplayıp istanbuldaki isyanı bastırmaktı. Hac bahaneydi.) Kolay değil öyle.. Bin türlü dedikodu çıkar. Yani padişahlık ateşten gömlektir ve padişahların öyle kendi başlarına gezme lüksleri maalesef yoktu.
Neyse şiire dönelim
Ağyar: El alem
Didar: Sevgili (eş)
Serdar: Komutan, kahraman asker
Dörtlük (veya iki beyit belki) gerçekten muhteşem. Rakibine güvensizlik aşılıyor ve ihanete karşı onu uyarıyor. Açık bir tehdit. "Dikkat et güvendiğin dağlara kar yağar" diyor yani. Asıl ihtişam ise tasavvuf kokan alt metin ve onunla biçim arasındaki uyum. Son dizeye bakın..
Yâr olur / ağyâr olur / didâr olur / serdâr olur
"Biçimden biçime girer" diyor.. Bakıyoruz .. aaa şiir de biçimden biçime giriyor..
Muhteşem..
Şiir aynı zamanda kendinden de bahsediyor..
Yâr olur / ağyâr olur / didâr olur / serdâr olur
Oluyor hakkaten..
Nerede şimdi böyle şairler..
Ne oldu edebiyatımıza..

[(Gizli Üye)]

A.C.D güzel paylaşım

[(Gizli Üye)]

A.C.D güzel paylaşım

[(Gizli Üye)]

 :alkis:Çok güzel ve etkileyiciymiş, Teşekkürler

[(Gizli Üye)]

Çok güzel bir hikaye ama doğru olacağını sanmıyorum.
Bu tip şeyler halk arasında hep anlatılagelmiştir. (O da edebiyatımızın bir parçası.) Yavuz'un yerine Obama, Şah yerine Putin kelimesini koyun (ya da tersi zira Ruslar satrançta iyidir) neden olmayacağını anlarsınız.  Bahsettiğimiz kişiler o dönemin süper güçlerini yöneten insanlardır. (Ne mutlu bu millete ki ikisi de Türktür.)  Masalla tarihi ayıralım. Bir sultan sefere çıkarken dahi tahtını kaybetme korkusu yaşar. Orduyu da yanlarında götürüyor olmasalar kesinlikle çekinir sefere de çıkmazlardı. Tarihte tek bir osmanlı padişahının bile bu yüzden mesela hacca gitmişliği yoktur. Bir tanesi kalkışmıştır ve tahtından ve canından olmuştur. (onun da aslında niyeti anadoludan kuvvet toplayıp istanbuldaki isyanı bastırmaktı. Hac bahaneydi.) Kolay değil öyle.. Bin türlü dedikodu çıkar. Yani padişahlık ateşten gömlektir ve padişahların öyle kendi başlarına gezme lüksleri maalesef yoktu.
Neyse şiire dönelim
Ağyar: El alem
Didar: Sevgili (eş)
Serdar: Komutan, kahraman asker
Dörtlük (veya iki beyit belki) gerçekten muhteşem. Rakibine güvensizlik aşılıyor ve ihanete karşı onu uyarıyor. Açık bir tehdit. "Dikkat et güvendiğin dağlara kar yağar" diyor yani. Asıl ihtişam ise tasavvuf kokan alt metin ve onunla biçim arasındaki uyum. Son dizeye bakın..
Yâr olur / ağyâr olur / didâr olur / serdâr olur
"Biçimden biçime girer" diyor.. Bakıyoruz .. aaa şiir de biçimden biçime giriyor..
Muhteşem..
Şiir aynı zamanda kendinden de bahsediyor..
Yâr olur / ağyâr olur / didâr olur / serdâr olur
Oluyor hakkaten..
Nerede şimdi böyle şairler..
Ne oldu edebiyatımıza..

Ahmet Bey, bu yorum da en az bu dörtlük kadar harika

[(Gizli Üye)]

:alkis:Çok güzel ve etkileyiciymiş, Teşekkürler

Rica ederim

Ahmet Bey, bu yorum da en az bu dörtlük kadar harika

Hakkı abiye katılmakla birlikte, Ahmet abicim haklısın hikayeler bahane 4lük şahane

[(Gizli Üye)]

Ben bu şiire yönelik gizli birkaç perspektiften söz açtım ama konunun uzmanı bir edebiyatçı olsa inanın sekiz-dokuz tane üst üste bindirilmiş mecazi mesaj çıkartabilir. Divan edebiyatı böyle bişeydir.
Müfredatımızda nedense yüzeysel işlenmesiyle beraber çok haksız biçimde aşağılanıyor. Gördüğümüz gibi tehdit de edersin, küfür de, alay da edersin (ve bayağılaşmadan yaparsın bunu)... Halktan o kadar kopuk bir tür değildir. Ayrıca biçimin kendisi halktan kopuk olamaz ki. Şair halktan kopuksa o zaman tabi ki şiiri de onu yansıtır.
Böyle güzellikleri beğenen, seven herkese Ahmet Can Dil arkadaşımızın şahsında tebriklerimi sunuyorum. (Soyadı daha da anlam kazandı böylece. Divan edebiyatının önemli sembollerinden biri "dil" dir. (Gönül anlamında))

[(Gizli Üye)]

ahmet bey ne kadar hoş anlatmışsınız etkilenmemek elde değil....

de...

bizim arada karaladığımız manilere herhalde kasıklarınızı tutarak gülüyorsunuzdur... ben kendimi çok kötü hissettim şimdi....

(bu kadar bilgili insanları almayın kardeşim foruma )

[(Gizli Üye)]

Ben bu şiire yönelik gizli birkaç perspektiften söz açtım ama konunun uzmanı bir edebiyatçı olsa inanın sekiz-dokuz tane üst üste bindirilmiş mecazi mesaj çıkartabilir. Divan edebiyatı böyle bişeydir.
Müfredatımızda nedense yüzeysel işlenmesiyle beraber çok haksız biçimde aşağılanıyor. Gördüğümüz gibi tehdit de edersin, küfür de, alay da edersin (ve bayağılaşmadan yaparsın bunu)... Halktan o kadar kopuk bir tür değildir. Ayrıca biçimin kendisi halktan kopuk olamaz ki. Şair halktan kopuksa o zaman tabi ki şiiri de onu yansıtır.
Böyle güzellikleri beğenen, seven herkese Ahmet Can Dil arkadaşımızın şahsında tebriklerimi sunuyorum. (Soyadı daha da anlam kazandı böylece. Divan edebiyatının önemli sembollerinden biri "dil" dir. (Gönül anlamında))

Saygılar abicim....

[(Gizli Üye)]

ahmet bey ne kadar hoş anlatmışsınız etkilenmemek elde değil....

de...

bizim arada karaladığımız manilere herhalde kasıklarınızı tutarak gülüyorsunuzdur... ben kendimi çok kötü hissettim şimdi....

(bu kadar bilgili insanları almayın kardeşim foruma )

Estafurullah Hande Hanım. Özellikle ilk yazdığınızı çok beğenmiştim. Orası zaten güldürü amaçlı hoş bir yer oldu. Ben de komik bişey yazmıştım. (İltifatınız için teşekkürler bu arada)
Yalnız var ya.. Bu şiiri yazan şair (sanmam ki Sultan Selim Han olsun zira o zaman komutanlığını devlet adamlığını falan bi tarafa bırakıp şairliğini övmek gerekir inanın. Kanımca o da bir şaire yazdırmıştır.) bizim foruma üye olsaydı oraya öyle bir kaside düzerdi ki...
maazallah...
Hakikaten "Akrostiş budur" derdik o zaman.. di mi ya..  
Bizim harfle sadece başta yaptığımızı kelimelerle yapıp bütün şiire döşemiş.

[(Gizli Üye)]

Gerçekten muhteşem