Konu: Arabaların ruhu var mıdır?

[(Gizli Üye)]

Babam sonunda yeni Corolla Elegant A/T aldı ve 13 yıldır bizi taşıyan ve şimdiye kadar bize çok büyük problem çıkarmayan benimde ilk göz ağrım olan 96 XEI ikinci planda kaldı Ankaraya gittigim sıralarda beni bekliyor... Babamla konustum yeni arabayı aldıgımız gün arabanın frenlerinden ve motorlarından garip sesler gelmeye başlamış marş basmamıs vs gibi bazı sorunlar çıkmış babam o aracı cocugu gibi seviyordu 40000 verseler satmam diyordu simdi babamda üzülüyor acıkcası arada kalmıs durumda acaba. Gercektente arabaların ruhları var mı

[(Gizli Üye)]

biz yeni corollayı aldık eskisi benim oldu saçma sapan sorunlar çıktı araçta yok fren ana merkezi bozuldu yok 5. vites senkromeçi bozuldu yok arka camın sacı çürüdü vs.. satcam şerefsizi sorun çıkarıyor bana hem de ben ona bu kadar bakarken.. ayıp ayıp

[(Gizli Üye)]

bıde babam bu araba seninse her türlü masrajı sana ait diyor vergiyle yakıtı hallederimde bakımları ne yapıcam bilmiyorum

[(Gizli Üye)]

Sacma ama ben de inaiyorum arabalarin ruhu olduguna.

[(Gizli Üye)]

  Gerçekten öyle, otomobil sahibi ile bütünleşiyor bencede. Siz bakarsanız (maddi manevi ) o da sizi üzmüyor. Bu yüzden bence şirket araçları daha ucuza gidiyor.

[(Gizli Üye)]

Benim de başıma öyle olaylar geldi ki, ben de kesinlikle inanıyorum

[(Gizli Üye)]

Evet ben inanmıyorum biliyorum arada bi dertleşiriz beni hiç üzmez gerçi derisi soyuldu biraz ama olsun aynı Transformers da ki Bumblebee gibi  alır götürür beni istediğim yere

[(Gizli Üye)]

inanmak istemiyorum ama inanıyorum desem açıklayıcı olurmu acaba
Toyotama sevgi ile yaklaşınca daha mutlu gidiyor gibi hissediyorum. Ama ona salt bir elektronik mekanik bileşen yığını olarak yaklaşınca daha garip gidiyor yetim gibi hissediyor araç kendini sanki... Bilmiyorum bende anlamadım doğrusu varmıdır yokmudur

[(Gizli Üye)]

Bir önceki aracımı sattıktan sonra ailece çok üzülmüştük sürekli park ettiğim yerde göremeyince içim eziliyordu.
Şimdi toyotamı bir iki sene içinde satayım diyorum bir yandanda nasıl kıyarım diye düşünüyorum.
Sabahları naber fıstık diyerek bindiğimde sanki ogün herşey değişiyor.

Birde babamın şahini var nedense beni pek sevmiyor ilk araba sürmeyi onda öğrenmiştim şimdi binince zor geliyor sürmesi çekiştiriyorum bazen yok dönmüyor yok istop ediyor diye
Sanırım kızıyo bana
 ayda yılda bir iki defa biniyorum hep başıma bir sorun açıyor
lastik patlıyo, istop ediyo, eksoz düştü , cam krikosu, hararet yapıyı , frenler  ooo daha neler neler
Babamın on numarası ona hiç sorun çıkarmıyo valla

[(Gizli Üye)]

  Gerçekten öyle, otomobil sahibi ile bütünleşiyor bencede. Siz bakarsanız (maddi manevi ) o da sizi üzmüyor. Bu yüzden bence şirket araçları daha ucuza gidiyor.

+10000000

[(Gizli Üye)]

hele yıkayınca nasıl mutlu oluyor bu araç yıkanınca bir bilseniz hem zaten ben de daha sakin daha düzgün kullanıyorum o da daha bir yumuşak gitmeye başlıyor, ben ona bakınca bazı sorunları kendi kendine geçiyor..satmayı düşündüğüm ara o kadar sorun çıkardı ki bir haftada anlatamam çakmak çıkışı bile bozuldu, sol ön hoparlör bozuldu, sağ arka cam düştü, fren ana merkezi bozuldu, neyse bakıma soktum eksik olan herşeyini tamamladım fren ana merkezi yoktu serviste o takılmadı kaldı o sonra bir hafta sonra kendi kendine düzeldi fren ana merkezi

[(Gizli Üye)]

annemle telefonla konuştum bana söylediği cümleyi aktarıyorum.

Artık ikinci planda olduğunu hissedince araba kendini bıraktı oglum oldu...

Ben bunu duyunca duygulandım gerçekten inanılmaz seviyorum arabamı şahsen 1.6XEI mi 10 tane eleganta degişmem

[(Gizli Üye)]

İster manyak deyin, ister deli. Ben de arabamla konuşurum. Bazan benzin azalıyor iyice "götüreceksin benzinciye kadar lamı cimi yok" diye fırça bile atıyorum hafiften.

[(Gizli Üye)]

geçen gün babam eski arabamızı görmüş tesadüfen... artık aramızda olmayan bir dosttan bahseder gibi anlattı, o araba şöyleydi böyleydi diye... sonuçta babam haklı bir yerde.. çünkü bizim yaşadığımız her önemli anda o araba yanımızdaydı... ama ölenle ölünmüyor diye de bir laf var.