Neresinden bakılırsa bakılsın, mutluluk, özel paylaşım, sevgi güzel şey.
Bazen mutlu olmayıp, sadece huzurlu olmayı bile ister insan ama daimi mutluluk, huzur en güzeli. İnsan insanı varlıkta, iyi günlerde, herşey olumluyken değil, zor anlarda, beklentilerde, kötü günlerde daha iyi tanır.
Birisi çok yakınımızdayken onu iyi göremeyiz, biraz uzaklaştığında anlarız gerçekten nasıl birisi olduğunu!.
Şimdi kitaptan ilginç cümleler;
"Gurur dediğin şey şeytanı cennetten kovduran şey değil mi?"
"kadınlar, içinde şefkat olmayan bir sevgiyi asla inandırıcı bulmaz... şefkat ise incelikli sevgidir."
"sanki ben bir sineğim, o da lolipop şeker" (kadının kocasına hissettirdiği.

)
"saygı sevginin ayakları değil miydi? Ayakları olmadan sevgi yerlerde sürünmez miydi?"